Περπατώντας στους δρόμους της πόλης μου, συνειδητοποίησα ότι τα περισσότερα περίπτερα έχουν κλείσει. Τη θέση τους την πήραν μεγαλύτερα μαγαζιά/ κιόσκια, τα οποία θυμίζουν περισσότερο μίνι μάρκετ και λιγότερο περίπτερο.
Τα περίπτερα ήταν κάτι μοναδικό, όχι μόνο γιατί ήταν μια καθαρά ελληνική δημιουργία, αλλά και γιατί είχαν σημαντικό ρόλο στην καθημερινότητά μας. Ήταν το μέρος από όπου θα παίρναμε πάντα την εφημερίδα αλλά και τα τσιγάρα του μπαμπά, και φυσικά τη μια και μοναδική σοκολάτα ΙΟΝ αμυγδάλου! Ήταν το μέρος στο οποίο θα βρίσκαμε από βελόνα ως ασπιρίνη, κι από φακελάκι του καφέ ως τηλεκάρτα.
Η λέξη «περίπτερο» προέρχεται από την αρχαία λέξη «περίπτερος», που προσδιορίζει έναν ναό περιστοιχισμένο από κίονες.
Η πρώτη του εμφάνιση γίνεται στο Ναύπλιο, μετά την απελευθέρωσή του το 1828, με τη μορφή ενός μικρού καπνοπωλείου, κι έπειτα στην Αθήνα. Από το 1889, τα περίπτερα δίνονται στους ανάπηρους πολέμου για να τους ενισχύσουν οικονομικά. Από την ήττα του 1897, τα περίπτερα συνέχεια πληθαίνουν, συνεχίζοντας όμως να πουλάνε καπνό.
Στην Αθήνα εμφανίζεται το 1911, στην Πανεπιστημίου, το οποίο και υπάρχει ακόμα. Στη LIFO μπορείτε να διαβάσετε όλη την ιστορία και να βρείτε πολλές πληροφορίες.
Αυτή την περίοδο παρουσιάζεται μια ενδιαφέρουσα έκθεση του εικαστικού Ανδρέα Finch ή Finch of Athens, με θέμα τα περίπτερα. Ο ίδιος κατασκεύασε διάφορα περίπτερα, δείχνοντας την ιστορική τους εξέλιξη από την αρχή τους έως τώρα. Θα τη δείτε ως τις 22 Φεβρουαρίου, με ελεύθερη είσοδο, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.